ახალციხე — სადაც აღმოსავლეთი დასავლეთს ხვდება

მიმოხილვა

სამხრეთ საქართველოს მაღალმთიანეთში მდებარე ახალციხე საუკუნეების განმავლობაში აღმოსავლეთსა და დასავლეთს შორის დამაკავშირებელ ხიდს წარმოადგენდა — ვაჭრების, მეცნიერებისა და მეფეების ქალაქს. მისი სახელი „ახალ ციხესიმაგრეს“ ნიშნავს და ქალაქი ამას ნამდვილად ამართლებს — აღდგენილი რაბათის ციხე ამაყად დგას, როგორც კულტურებს შორის მშვიდობისა და ერთიანობის სიმბოლო.

თავად ციხესიმაგრე ამ ისტორიას ქვაზე ყვება: მის კედლებში დგას მეჩეთი, მართლმადიდებლური ეკლესია და სინაგოგის ნანგრევები - იშვიათი არქიტექტურული ნაზავი, რომელიც ასახავს ქართული, ოსმალური და სომხური თემების იმ სტილს, რომლებმაც საუკუნეების განმავლობაში ჩამოაყალიბეს ქალაქი. კედლების გარეთ, ძველი ქალაქის ვიწრო ჩიხები და ქვის სახლები თაობების განმავლობაში თითქმის არ შეცვლილა.

ახალციხის ნამდვილი ძლიერი მხარე მისი მდებარეობაა: ის ბუნებრივი ბაზაა სამხრეთ საქართველოს ზოგიერთი ყველაზე არაჩვეულებრივი ღირსშესანიშნაობის შესასწავლად, ვარძიის გამოქვაბულის მონასტრიდან დაწყებული ხერთვისისა და თმოგვის ციხესიმაგრის ნანგრევებით დამთავრებული, ასევე ქალაქგარეთ მდებარე წყნარი, მთებში ჩაკეტილი საფარის მონასტერი.

ციხესიმაგრე და ძველი ქალაქი ისტორიულ სავაჭრო გზაზე მდებარეობს, რომელიც საქართველოს სომხეთთან და თურქეთთან აკავშირებს, მდებარეობა, რომელმაც საუკუნეების განმავლობაში ჩამოაყალიბა ქალაქი და დღესაც განსაზღვრავს მის როლს, როგორც სამხრეთ საქართველოს სასაზღვრო რეგიონის კარიბჭის.